1. ภาวะอุตสาหกรรม

1.1 การผลิต

ประเทศไทยมีการผลิตชาได้ประมาณ 75-80 พันตันต่อปี โดยแหล่งผลิตที่สําคัญอยู่ในภาคเหนือตอนบนบริเวณจังหวัด เชียงราย เชียงใหม่ น่าน ลำปาง แพร่ และแม่ฮ่องสอน เนื่องจาก ชาเจริญเติบโตได้ดีในพื้นที่ที่มีความชื้นในอากาศสูง ควรมีปริมาณน้ำฝนไม่น้อยกว่า 1,800 มิลลิเมตร/ปี อุณหภูมิที่เหมาะสมระหว่าง 25-30 องศาเซลเซียส ขณะที่ระดับความสูงมีความสัมพันธ์โดยตรงต่อคุณภาพของใบชา โดยใบชาที่ปลูกในพื้นที่สูงจะมีกลิ่นรส (aromatic favor) ดีกว่าใบชาที่ปลูกในพื้นที่ต่ำ ซึ่งการปลูกชาในระดับความสูงมากกว่า 1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเลจะให้ใบชาคุณภาพดี จากข้อมูลภูมิอากาศและระดับความสูงของพื้นที่ดังกล่าวทำให้พื้นที่สูงบริเวณจังหวัดภาคเหนือของประเทศไทยมีความเหมาะสมกับการปลูกชาจีนคุณภาพสูงได้ โดยสายพันธุ์ชาที่นิยมปลูกในประเทศไทยมี 2 สายพันธุ์ ได้แก่

1. ชาจีน (Chinese tea) มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ คือ Camellia sinensis Var. sinensis เป็นสายพันธุ์ที่นำเข้ามาจากประเทศไต้หวัน และจีน นำมาปรับปรุงสายพันธุ์ให้เหมาะสมต่อสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศแบบประเทศไทย โดยพันธุ์ที่นิยมปลูกในประเทศไทย ได้แก่ พันธุ์อู่หลงก้านอ่อน หรือ พันธุ์อู่หลงเบอร์ 17 (Chin Shin Oolong No.17) พันธุ์อู่หลงเบอร์ 12 (Chin Hsuan Oolong No.12) พันธุ์ถิกวนอิม (Tieguanyin) และพันธุ์สี่ฤดู (Si Ji หรือ Four Season) เป็นต้น เนื่องจากให้ผลผลิตสูงและเป็นที่ต้องการของตลาด ปลูกมากในพื้นที่ภาคเหนือตอนบน เช่น จังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน โดยปลูกเป็นแถวแบบขั้นบันได มีการจัดการแปลงปลูกอย่างเป็นระบบ และตัดแต่งกิ่งอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้ชาแตกยอดใหม่และสะดวกต่อการเก็บเกี่ยวผลผลิต

2. ชาอัสสัม (Assamese tea) มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ คือ Camellia sinensis Var.assamica มีแหล่งกำเนิดจากประเทศอินเดีย สามารถเรียกได้หลายชื่อ เช่น ชาอัสสัม ชาพื้นเมือง ชาป่า