Monthly Situation

สรุปภาวะอุตสาหกรรมอาหารไทย เดือนมกราคม 2569 และแนวโน้มการส่งออกและสัญญาณเตือนภัย เดือนกุมภาพันธ์ 2569

มีนาคม 2569

รายละเอียด :

ดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรมอาหารของไทยเดือนมกราคม 2569 หดตัวร้อยละ 0.5 มีอัตราการใช้กำลังการผลิตร้อยละ 53.9 ลดลงจากร้อยละ 54.2 ในเดือนเดียวกันของปีก่อน  เนื่องจากภาวะอุปสงค์ทั้งในประเทศและต่างประเทศยังชะลอตัว โดยเฉพาะคำสั่งซื้อจากตลาดส่งออกสำคัญที่ได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจโลกที่ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ ประกอบกับวัตถุดิบทางการเกษตรบางชนิดมีปริมาณออกสู่ตลาดลดลง รวมถึงการแข่งขันด้านราคาที่รุนแรงในตลาดโลก โดยกลุ่มสินค้าที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ดังกล่าว ได้แก่ แป้งมันสำปะหลัง (-11.7%) น้ำตาลทรายขาวและน้ำตาลบริสุทธิ์ (-10.1%) , ผักผลไม้แช่แข็ง (-6.5%) และปลาทูน่ากระป๋อง (-6.1%) ส่วนกลุ่มสินค้าหลักที่มีการผลิตขยายตัวเพิ่มขึ้น ได้แก่ กาแฟปรุงสำเร็จชนิดผง (+48.6%), สับปะรดกระป๋อง (+11.7%) และเครื่องปรุงรสประจำโต๊ะอาหาร (+7.8%)

การบริโภคในประเทศเดือนมกราคม 2569 ราคาสินค้าในหมวดอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ เพิ่มขึ้นร้อยละ 0.9 (YOY) โดยมีปัจจัยสำคัญจากราคาวัตถุดิบหลักที่สูงขึ้น  ต้นทุนค่าขนส่งและพลังงานที่ปรับตัวเพิ่มขึ้น ประกอบกับราคาสินค้าอาหารแปรรูปที่ยังคงปรับตัวเพิ่มสูงขึ้นได้กดดันต่อการบริโภคภายในประเทศ กลุ่มสินค้าที่มีการปรับตัวสูงขึ้น ได้แก่  เครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ (+2.5%) , อาหารสำเร็จรูป (+1.7%) และผลิตภัณฑ์น้ำตาล (+0.9%) ส่วนกลุ่มสินค้าอาหารที่มีราคาลดลงและส่งผลดีต่อผู้บริโภค ได้แก่ ผลไม้สดแปรรูปและอื่นๆ (-6.3%) ไข่และผลิตภัณฑ์นม (-1.7%), ข้าว  แป้งและผลิตภัณฑ์จากแป้ง (-0.4%)

การส่งออกอาหารไทยในเดือนมกราคม 2569 มีมูลค่า 100,233 ล้านบาท หดตัวร้อยละ -8.4 เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน ปัจจัยภายนอกยังคงกดดันภาคอุตสาหกรรมอาหารไทยอย่างต่อเนื่อง ทั้งภาวะเศรษฐกิจโลกที่ยังฟื้นตัวอย่างเปราะบางรวมถึงความไม่แน่นอนด้านภูมิรัฐศาสตร์ที่เพิ่มขึ้น ภายหลังการดําเนินนโยบายต่างประเทศของสหรัฐอเมริกาภายใต้แนวคิด “America First” ของประธานาธิบดี Donald Trump ซึ่งมีท่าทีแข็งกร้าวต่อหลายประเทศ ส่งผลให้สถานการณ์ทางการเมืองระหว่างประเทศมีความตึงเครียดมากขึ้น และสร้างความไม่แน่นอนต่อเศรษฐกิจโลก ส่งผลให้ผู้นําเข้าปรับกลยุทธ์การบริหารสต็อกสินค้าอย่างระมัดระวังมากขึ้นประกอบกับแนวโน้มค่าเงินบาทที่แข็งค่ามากกว่าสกุลเงินของประเทศคู่แข่ง และการแข่งขันด้านราคาในตลาดโลกที่รุนแรงขึ้น ล้วนเป็นปัจจัยที่ส่งผลกดดันต่อความสามารถในการแข่งขันของผู้ส่งออกอาหารไทย